در شرایط انفجار، جنگ یا بحران، طبیعی است که بخواهیم فوراً به کمک دیگران برویم. اما واقعیت مهم این است:
امداد و نجات تخصصی، کار افراد آموزشدیده است، نه مردم عادی.
چرا؟
خطر انفجار دوم
در بسیاری از حملات، انفجارهای بعدی رخ میدهد. کسانی که برای کمک نزدیک میشوند، خودشان قربانی میشوند.
خطر ریزش ساختمان
ساختمان آسیبدیده ممکن است هر لحظه فروبریزد. تشخیص ایمن بودن آن نیاز به تخصص دارد.
خطر برقگرفتگی و نشت گاز
سیمهای برق، نشت گاز یا مواد خطرناک ممکن است دیده نشوند اما مرگبار باشند.

ایجاد اختلال برای نیروهای امدادی
ازدحام مردم باعث بسته شدن مسیر آمبولانس و آتشنشانی میشود و عملیات نجات را کند میکند.
وظیفه ما به عنوان شهروند عادی چیست؟
اول از همه امنیت خود و خانوادهمان را تأمین کنیم.
از محل حادثه فاصله بگیریم.
به ۱۱۵ اورژانس و یا ۱۱۲ هلال احمر اطلاع دهید
فقط در صورت ایمن بودن کامل محیط و درخواست امدادگران به کمکهای ساده بپردازیم
مسیرهای امدادی را باز نگه داریم.
یادمان باشد:
قهرمان بودن یعنی زنده ماندن و زنده نگه داشتن خانوادهمان.
اگر آموزش تخصصی ندیدهایم، بهترین کمک ما این است که قربانی بعدی نشویم.